Skip to content

Autoodporność specyficzna względem narządu u myszy, których repertuar komórek T jest kształtowany przez pojedynczy antygenowy peptyd ad 6

2 tygodnie ago

820 words

Proporcje śledzionowych limfocytów B i komórek dendrytycznych eksprymujących kompleks I-Ab. To odkrycie skłoniło nas do dokładnego zbadania ekspresji kompleksu I-Ab . E (52-68 przy użyciu dwóch mAb: YAe, który jest specyficzny dla kompleksu I-Ab-E (52-68 (29) i Y3P, który reaguje z Cząsteczki I-Ab, niezależnie od peptydu wiążącego (30). Podczas gdy nie wykryto ekspresji kompleksu I-Ab . E. 52-68 w mięśniach, wątrobie, trzustce lub nerkach (danych nie pokazano), zarówno YAe jak i Y3P silnie wybarwiały śródbłonek naczyniowy nerwów kulszowych myszy H3 TKO dotkniętych zapalenie nerwu obwodowego (ryc. 6, aib). Ponieważ cząsteczki I-Ab, które zostały wybarwione Y3P, ale nie z YAe, nie zostały znalezione w odcinkach seryjnych, wydaje się, że cząsteczki I-Ab na śródbłonku naczyniowym są zajęte E-52-68 na tym poziomie wykrywania. Jest to podobne do sytuacji z komórkami prezentującymi antygen (22, 25, 26). Po analizie nerwu rdzeniowego zaobserwowano silną ekspresję kompleksu I-AbpEs-52-68 na śródbłonku naczyniowym korzeni grzbietowej i brzusznej. Kompleks nie został znaleziony na śródbłonku naczyniowym rdzenia kręgowego (Figura 6c). Podobne wyniki uzyskano dla chimer B2L-H3 zaszczepionych limfocytami T H3 TKO CD4 + (Figura 6d). Z drugiej strony, ekspresja kompleksu I-Ab . E (52-68 nie została wykryta w obwodowych tkankach nerwowych od 7-tygodniowych myszy H3 TKO lub 20-tygodniowych myszy TKO B2L, w których nie infiltrowano komórek został wykryty (dane nie pokazane). Jednakże, stwierdziliśmy, że sekcje nerwu kulszowego z chimery H3aB2L nie eksprymują kompleksu I-Ab3Es52-68 na śródbłonku naczyniowym, pomimo nacieku komórek T CD4 + (Figura 6e). Figura 6 Ekspresja kompleksu I-Ab AE-52-68 na naczyniowym śródbłonku nerwów obwodowych z myszy TKO H3 dotkniętych chorobą. (aib) Sercowe sekcje nerwu kulszowego od dotkniętych myszy TKO H3 z zapaleniem nerwów obwodowych wybarwiono YAe (a, zielony) i Y3P (b, zielony). (c) Świeżo zamrożone skrawki od dotkniętych myszy TKO H3, w tym grzbietowe i brzuszne korzenie nerwu rdzeniowego (DR i VR) i rdzeń kręgowy (SC) wybarwiono mAb YAe (zielone) i anty-CD4 (czerwone). (d) Sekcje nerwu kulszowego z chimer B2L-H3 zaszczepione komórkami T T3 CD4 + H3 TKO barwiono mAb YAe (zielone) i anty-CD4 (czerwone). (e) Sekcje nerwu kulszowego z chimer H3a B2L wybarwiano mAb YAe (zielone) i anty-CD4 (czerwone). Kompleks I-Ab . E. 52-68 nie ulega ekspresji w ścianach naczyń (strzałka). Każdy obraz fluorescencyjny nałożono na obraz z kontrastem fazowym tego samego pola (ae e). Pasek skali reprezentuje 100 .m w aib, 80 .m w c, i 25 .m w i e. Dyskusja W niniejszym badaniu wykazaliśmy, że transgeniczna linia myszy H3 TKO, która ekspresjonuje cząsteczkę I-Ab kowalencyjnie związaną z E (52-68 jako jej jedyny kompleks peptydowy MHC, spontanicznie rozwija demielinizacyjne zapalenie nerwu obwodowego z infiltracją licznych CD4 + TCR + komórki T i makrofagi. Takiego zapalenia nerwu nie obserwowano u myszy TKO i B2L TKO. Jednakże rekonstytucja z komórkami szpiku kostnego H3 TKO nadawała tę chorobę myszom B2L TKO, ale nie myszom TKO, co sugeruje, że komórki T CD4 + wybrane do dojrzewania na kompleksie I-Abp E2- 52-68 są wymagane do rozwoju choroby. Zostało to pokazane bardziej bezpośrednio przez inne odkrycie: podczas gdy zapalenie obwodowe nie rozwinęło się w chimerach B2L-H3, zaszczepienie limfocytów T CD4 + z zajętych węzłów chłonnych H3 TKO wywołało podobną zmianę patologiczną w tej linii. Wyniki te sugerują, że obwodowe zapalenie nerwu obserwowane u myszy H3 TKO wynika z autoagresji za pośrednictwem limfocytów T CD4 +, a nie w wyniku pozycji transgenu lub niewykrytej infekcji. Linia podatna na chorobę, H3 TKO, została pierwotnie opracowana na podwójnie nokautowym podłożu genetycznym, w którym brakuje IAb i niezmiennych łańcuchów, ale ekspresjonuje endogenne cząsteczki MHC klasy I H3 DKO (22); nigdy nie widzieliśmy rozwoju zapalenia nerwu obwodowego na tym tle (dane nie pokazane). Brak rozwoju choroby u myszy H3 DKO może być wynikiem regulacji odporności obwodowej przez limfocyty T CD8 + lub limfocyty T CD4 + NK1.1 + (komórki NKT), których rozwój wymaga klasycznego lub nieklasycznego MHC klasy I cząsteczki (34, 35); lub może to być spowodowane eliminacją patogennych komórek T CD4 + przez cząsteczki MHC klasy I w grasicy. Alternatywnie, ekspresja MHC klasy I może tłumić samo-reaktywność komórek T CD4 +, po prostu zwiększając liczbę limfocytów T, ponieważ doniesiono, że zmniejszenie całkowitej wielkości puli komórek T powoduje, że rodzime komórki T stają się jawnie reaktywne wobec pozytywnego wyboru ligandy peptydowe (36, 37). Chociaż mechanizm hamowania choroby przez endogenną ekspresję MHC klasy I czeka na dalsze badania, to także argumentuje przeciwko zaangażowaniu efektu pozycji transgenu w rozwój choroby. Odpowiedź immunologiczna jest określana przez cząsteczki MHC poprzez selekcję repertuaru komórek T w grasicy i prezentację antygenu na obwodzie
[więcej w: sennik pocałunek w policzek, dieta dukana przepisy faza 1, fitmed ]
[przypisy: pomidory suszone przepis, jak bezpiecznie spędzić wakacje, młody jęczmień green ways ]