Skip to content

Komórki tuczne odgrywają kluczową rolę w rekrutacji neutrofili w eksperymentalnym pemfigoidzie pęcherzykowym ad 6

2 tygodnie ago

649 words

Jest to bardzo podobne do fenotypu obserwowanego u myszy z niedoborem MC. Wykluczyliśmy również możliwość, że kromolyn może bezpośrednio wpływać na rozwój BP, zamiast blokować degranulację MC przez wstępne traktowanie myszy z niedoborem MC kromolynem, a następnie wstrzyknięcie patogennej IgG plus IL-8. Nie było różnicy w napływie PMN i wynikach choroby u myszy z MC pozbawionych MC z patogenną IgG i IL-8 z wstępną obróbką kromolynem lub bez niej (Tabela 1). Ponieważ początkowa rekrutacja PMN jest upośledzona zarówno u myszy z niedoborem MC, jak u myszy z wystarczającą liczbą MC leczonych kromoglikanem sodu, MC wydają się odgrywać kluczową rolę na wczesnych etapach rekrutacji PMN w wyniku degranulacji. Uzupełnienie jest wymagane do degranulacji MC i rekrutacji PMN. Wymóg rekrutacji neutrofili wymaga MC. Uzupełnienie jest wymagane do tworzenia pęcherzy. Fragmenty dopełniacza mogą zarówno indukować chemotaksję PMN, jak i degranulację MC (26). Ponieważ dopełniacz wciąż był obecny w BMZ u myszy z niedoborem MC, określiliśmy następnie, czy aktywacja dopełniacza była kluczowym elementem degranulacji MC lub rekrutacji PMN. Jako genetyczny test, czy infiltracja PMN za pośrednictwem MC zależy od aktywacji dopełniacza, C5 + i C5. myszom wstrzyknięto śródskórnie patogenną IgG. C5 +, ale nie C5. u myszy rozwinęły się podskórne blistry z naciekiem neutrofili 12 godzin po wstrzyknięciu IgG, jak pokazano wcześniej (14). Barwienie błękitem toluidynowym ujawniło znaczną degranulację MC w skórze właściwej po 2 godzinach (Figura 6a) i 12 godzinach (Figura 6b). Po 2 godzinach 68% MC ulegało degranulacji i 17% po 12 godzinach u myszy C5 +. W przeciwieństwie do C5. myszy wykazywały minimalny poziom degranulacji MC w skórze właściwej po 2 godzinach i 12 godzinach (Figura 6, c i d). Myszy C5 +, którym wstrzyknięto fragmenty F (ab.) 2 patogennej IgG, również nie miały degranulacji MC w skórze właściwej (dane nie pokazane). Wcześniej stwierdziliśmy, że myszy z dostateczną C5, którym wstrzyknięto patogenne fragmenty F (ab.) 2 IgG, które nie utrwalają dopełniacza, mają F (ab.) 2, ale nie C3 zdeponowane w BMZ i mają tylko poziomy tła infiltracji neutrofili i brak oznak zmian skórnych (14). Zatem degranulacja MC wywołana przez IgG anty-BP 180 zależy od aktywacji dopełniacza. Rycina 6MC degranulacja zależy od aktywacji dopełniacza. Noworodkowe myszy z niedoborem C5 (a i b) i C5 (c i d) wstrzyknięto śródskórnie patogennym IgG R621 (2,5 mg / g masy ciała). C5 + (b) ale nie C5. u myszy (d) opracowano pęcherze podnaskórkowe 12 godzin po wstrzyknięciu IgG. Analiza barwienia błękitem toluidynowym wykazała degranulację MC w skórze myszy C5 + po 2 godzinach (a) i 12 godzinach (b), podczas gdy minimalne poziomy degranulacji MC obserwowano w skórze właściwej C5. myszy (b i d). d, skóra właściwa; e, naskórek; v, pęcherzyk; strzałka, miejsce podstawowej keratynocytów. Oryginalne powiększenie × 400 (a i b), × 200 (c oraz d). Następnie zapytaliśmy, czy infiltracja PMN miała miejsce, gdy aktywacja dopełniacza była aktywowana w przypadku braku MC. Śródskórna infiltracja PMN, oznaczona ilościowo za pomocą testu MPO, była znacząco niższa u myszy z niedoborem MC w porównaniu z kontrolami typu dzikiego zarówno po 4 godzinach, jak i 12 godzinach po wstrzyknięciu IgG (Figura 7). Podsumowując, wyniki te wykazują zapotrzebowanie na MC do podnaskórkowego tworzenia pęcherzy w eksperymentalnym BP i sugerują, że rolą aktywacji dopełniacza może być aktywacja degranulacji MC. Figura 7: Aktywność ekstraktów skórnych myszy z myszy, którym wstrzyknięto śródskórnie patogenną króliczą IgG anty-mBP180. Noworodkowe niedobory MCFSl / MgfSl-d (t. i 2), Kitw / Kitw-v (t. 3 i 4) i kongeniczne normalne (+ / +) myszy (t. 5 i 6) otrzymały 2,5 mg / g masy ciała patogenne IgG anty-mBP180. Aktywność MPO w tkankach (średnia . SEM) w miejscach wstrzyknięcia określano 4 godziny (t. 1, 3 i 5) i 12 godzin (t. 2, 4 i 6) po wstrzyknięciu IgG (n = 5 dla każdej grupy). * P <0,01; ** P <0,005. Test ucznia dla sparowanych próbek (t. 2 lub 4 w stosunku do t. 6). Pokazane wartości MPO skorygowano dla kontrolnych kontroli IgG. Każda grupa myszy, którym wstrzyknięto kontrolną IgG, dawała średnią aktywność MPO wynoszącą około 0,13 OD460nm / mg białka. Dyskusja Celem niniejszej pracy była ocena roli MC w patogenezie tworzenia się pęcherzyków podnaskórkowych w mysim modelu BP. Obecność i degranulacja MC w miejscach uszkodzonych BP zostały po raz pierwszy opisane przez Wintrouba i in. w 1978 r. (7), a następnie potwierdzili to inni badacze (9, 27, 28). Jednak do czasu naszego badania znaczenie funkcjonalne MC w BP pozostawało niejasne. W raporcie tym stwierdziliśmy, że główną rolą MCs są mediatory w rekrutacji PMN, a zatem w podnaskórkowym tworzeniu się blistra wywołanym przez IgG anty-mBP180. [podobne: fitomed krem nawilżający tradycyjny, zapalenie woreczka łzowego, jak bezpiecznie spędzić wakacje ] [przypisy: jak bezpiecznie spędzić wakacje, młody jęczmień green ways, niedobór witaminy d u dorosłych objawy ]