Skip to content

Komórki tuczne odgrywają kluczową rolę w rekrutacji neutrofili w eksperymentalnym pemfigoidzie pęcherzykowym cd

2 tygodnie ago

751 words

Dwie godziny później myszom tym wstrzyknięto śródskórnie 5 x 105 PMN (w 50 ul PBS / 10 mM glukozy) w tym samym miejscu (23). Zwierzęta analizowano 12 godzin po zastrzykach IgG, jak opisano powyżej. Wstępne traktowanie IL-8 myszy z niedoborem MC. Rekombinowaną ludzką IL-8 (hIL-8; R & D Systems Inc., Minneapolis, Minnesota, USA) przechowywano w mg / ml w jałowym PBS. Pojedynczą śródskórną iniekcję IL-8 (50 ng w 50 ul PBS) lub równoważną ilość BSA podano nowonarodzonym myszom z niedoborem MC, a następnie przezskórną iniekcję króliczego przeciwciała anty-mBP180 IgG (2,5 mg na gram masy ciała). w 50l) godzinę później (15). Kontrolne zwierzęta otrzymywały równoważną ilość normalnej króliczej IgG, zamiast anty-mBP180 IgG. Zwierzęta analizowano 12 godzin po zastrzykach IgG, jak opisano powyżej. Odtworzenie MC. Myszom Kitw / Kitw-v naprawiano niedobory MC w sposób selektywny i lokalny poprzez wstrzyknięcie hodowanych MC do komórek zależnych od czynnika wzrostu szpiku kostnego (24, 25). W skrócie, komórki kości szpikowej udowej od kongenicznych myszy MC + / + utrzymywano in vitro przez 4 tygodnie w kompletnym podłożu RPMI 1640 (Life Technologies Inc., Grand Island, Nowy Jork, USA) uzupełnionym 20% pożywki kondycjonowanej WEHI-3, aż do MCs. stanowił ponad 95% całkowitej liczby komórek, jak określono za pomocą barwienia błękitem toluidynowym i analizy metodą cytometrii przepływowej z użyciem przeciwciał specyficznych dla markerów powierzchni komórkowej MC FcyRI, c-Kit i CD13 (25). Mysie IgE i szczurze anty-mysie IgE zakupiono od Southern Biotechnology Associates (Birmingham, Alabama, USA). Szczurzy anty-mysi c-Kit znakowane FITC i szczurzą anty-mysi CD13 znakowany FITC otrzymano od BD PharMingen (San Diego, Kalifornia, USA). MC (1 x 106 w 20 ul pożywki) wstrzyknięto śródskórnie do prawego ucha myszy z niedoborem MC. Pożywki (20 .l) wstrzyknięto śródskórnie w lewe uszy tych samych myszy, co kontrolę negatywną. Ta procedura selektywnie i miejscowo odtwarza populację skórną MC bez skutków ogólnoustrojowych (24). W celu potwierdzenia rekonstrukcji MC, skrawki skóry z miejsc wstrzykniętych MC barwiono błękitem toluidyny. Dziesięć tygodni po adopcyjnym przeniesieniu MC, obydwu uszom myszy wstrzyknięto śródskórnie patogenne IgG anty-BP180 (2 mg / 20 ul / miejsce). Dwadzieścia cztery godziny później, pobierano biopsję skóry ucha i analizowano przez H & E, barwienie błękitem toluidynowym i test enzymatyczny MPO, jak opisano powyżej. Analiza statystyczna. Dane są wyrażone jako średnie. SEM i analizowano za pomocą testu t Studenta sparowanego. Wartość AP mniejsza niż 0,05 została uznana za znaczącą. Wyniki Degranacja MC poprzedza infiltrację neutrofilową, a następnie oddzielenie skórno-naskórkowe. Najpierw ustaliliśmy, czy i kiedy dochodzi do infiltracji MC i degranulacji w doświadczalnym BP i jak te zdarzenia są związane z naciekiem PMN i podnaskórkowymi pęcherzami w okresie 12 godzin po śródskórnym wstrzyknięciu patogennej IgG anty-mBP180. W każdym punkcie czasowym użyto pięciu zwierząt. Osadzanie króliczej IgG i mysiego C3 przy skórnym BMZ jest najpierw obserwowane 1. 2 godziny po wstrzyknięciu IgG (15). Po 4 godzinach wczesny etap rozdzielenia skórno-naskórkowego obserwowano histologicznie (Figura 1a). Po 8 godzinach obserwowano względnie szerokie podnaskórkowe pęcherzyki pęcherzykowe i całkowite oderwanie naskórka od skóry właściwej nastąpiło po 12 godzinach. Mikroskopia elektronowa (Figura 1, b i c) ujawniła, że MC w skórze właściwej myszy kontrolnych (Figura 1b) miały dużą ilość granulek cytoplazmatycznych, które mają różnorodne wygląd. Duże wakuole, które najwyraźniej wynikały z degranulacji MC, były łatwo wykrywane w skórze właściwej myszy chorych 2 godziny po wstrzyknięciu IgG (Figura 1c). Chociaż nie zauważyliśmy żadnych znaczących zmian w obfitości MC w żadnym punkcie czasowym. Degranulacja MC była dramatyczna (ryc. 1d). Degranulacja MC nastąpiła w ciągu godziny po śródskórnym wstrzyknięciu IgG anty-mBP180 i osiągnęła szczyt 1-2 2 godziny przed pierwszymi dowodami rekrutacji neutrofili na miejsce skóry. Infiltrację PMN wykryto po raz pierwszy w ciągu 2. 3 godzin, a następnie stopniowo zwiększano w ciągu następnych 5 godzin, osiągając maksimum po 8 godzinach (Figura 1e). Figura Przebieg czasowy degranulacji MC u myszy z dostateczną liczbą MC, którym wstrzyknięto śródskórnie patogenną króliczą anty-mysią IgG BP180 i oceniano 0. 12 godzin po wstrzyknięciu. (a) Sekcje barwione błękitem toluidynowym pokazujące postęp degranulacji MC i oddzielenie naskórka od skóry właściwej. d, skóra właściwa; e, naskórek; v, pęcherzyk; strzałka, miejsce znakowania przeciwciał. × 400. (b i c) Mikrografy elektronowe wykazują degranulację MC w skórze właściwej myszy, którym wstrzyknięto chorobotwórcze IgG
[przypisy: dieta dukana przepisy faza 1, fundacja stwardnienie rozsiane, leczenie kanałowe białystok ]
[przypisy: fit med, chomik syryjski ile żyje, portius krosno godziny otwarcia ]